RPG - PAPIEROWE RPG - GRY FABULARNE - Apokalipsa Spełniona: Czas Cthulhu - Scenariusz RPG - "Ciało upadłego boga" - Autor: Arkadiusz RYGIEL

Tekst pierwotnie został opublikowany na witrynie zewcthulhu.pl

Arkadiusz RYGIEL

"Ciało upadłego boga"

Przedmowa

Poniższy tekst, to drugi scenariusz filmowej sesji w konwencji horroru, osadzony w realiach Settingu Apokalipsa Spełniona: Czas Cthulhu autorstwa Pawła „Chimery” Cybuli.

Ilustracje: Piotr RYGIEL

Konflikt. Świątynia na Czarnej Wodzie.

Stany Zjednoczone. Trwa Apokalipsa. Istoty z Mitów wędrują po ziemi, znacząc ją szaleństwem i śmiercią. Z kosmosu, do Zatoki Meksykańskiej wpada nieznany obiekt, uwalniając z głębi pokaźne pokłady ropy. Wkrótce później, przedsiębiorczy ludzie budują w tym miejscu toporną platformę wiertniczą. Uzyskują kontrolę nad surowcem, który daje znaczącą władzę. Zaczynają czcić upadłego boga, a sami obwołują się kastą jego kapłanów. Platforma staje się świątynią i ośrodkiem politycznym. Raz na jakiś czas, kapłani przysyłają ludzi do nadbrzeżnych osad, żeby zabrać wybrańców, którzy poszerzą ich zaszczytne grono. Tych desygnują miejscowi. Jednymi z takich szczęśliwców stają się Bohaterowie Graczy.

Sceny utrzymane w zimnej, ponurej kolorystyce.

1. Prolog. Zamknięta społeczność Blackwater.

Scenografia

Kamera w szybkim tempie wyłania się z ciemnej głębi pokazując nadbrzeżną osadę Blackwater: nawiązanie do wędrówki świadomości, chmury na horyzoncie w przyśpieszonym tempie układające się w bluźniercze kształty, zbliżenia na martwe zwierzęta pokryte lepką, czarną cieczą wyrzucane na brzeg przez wodę, improwizowane szałasy sklecone z tego co znaleziono, blaszane, pordzewiałe domy, metalowe konstrukcje, ludzie pod bronią na prowizorycznym ogrodzeniu.

Wydarzenia

Jedno z dzieci bawiących się na brzegu wrzuca kamień do wody… tafla zostaje wzburzona… Rozpoczyna się właściwa opowieść… Protagoniści są członkami jednej z hermetycznych społeczności wybrzeża. Ich życie toczy się z dnia na dzień. Wypełniają jak najlepiej swoje role w ramach grupy. Ktoś pilnuje dzieci, będących jedyną przyszłością osady. Inny rusza na połów wraz z towarzyszami. Kolejny zajmuje się umacnianiem obejścia. Czas mija nieubłaganie nawet w tak oszalałym świecie. Ludzie przywiązani do swoich obowiązków starają się wyprzeć z umysłów wszystkie okropieństwa, które mieli nieszczęście ujrzeć.

2. Zawiązanie akcji. Atak kanibali.

Scenografia

Zniekształceni ludzie w skórach podchodzący pod zabudowania, uzbrojeni w broń ręczną, oczy złowrogo błyszczące w ciemności, będące zwiastunem niebezpieczeństwa, światła reflektorów rzucane na napastników, szybka reakcja strażników osady.

Wydarzenia

Tego dnia, niezależnie od piastowanych ról, wartę na ogrodzeniu pełnili Bohaterowie Graczy. Udało im się spostrzec wrogów. Jak szybko zareagują, będzie to zależeć od ich umiejętności. Kanibale nie zdołali zaskoczyć mieszkańców. Podnoszony jest alarm. Bije dzwon. W tym samym czasie, rozgrywa się już krwawa walka. Ludzie w skórach starają się pokonać ogrodzenie. Widać błyski pocisków wystrzeliwanych z luf. Słychać strzały i krzyki. Miejscami, dochodzi do brutalnych walk wręcz. Ostatecznie, udaje się odeprzeć niebezpieczeństwo. Po starciu, palone są ciała zabitych, aby zapach śmierci nie ściągnął w okolicę potwornych, niezrozumiałych istot.

3. Rozwój akcji. Namaszczenie wybranych.

Scenografia

Ludzie zebrani na środku osady, w centrum, palące się ognisko, źródło ognia odbijające się w oczach, bębny wygrywające jednostajny, rytualny rytm, płomienie tańczące do muzyki, postacie naprzeciwko zniekształcone przez żar, poruszenie wśród zgromadzonych.

Wydarzenia

Protagoniści stają przed Starszym społeczności. Ten, zaczyna kreślić ropą na ich twarzach tajemne wzory. Jutrzejszego dnia, przybędzie po nich statek, na którym ruszą do Świątyni. Po zakończeniu ceremonialnego namaszczenia, bębny grają szybciej i bardziej rytmicznie, rozpoczyna się szalona zabawa, zakrapiana alkoholem oraz wypełniona dzikimi tańcami.

4. Punkt kulminacyjny. Na kursie do raju.

Scenografia

Do brzegu dobija potężny, pospawany statek, ludzie w żółtych, przeciwdeszczowych płaszczach zabierają wybranych na pokład.

Wydarzenia

Na statku, Bohaterowie Graczy poznają ludzi z innych osad podporządkowanych Świątyni na Czarnej Wodzie. Dowiadują się o maszkaronach porywających dzieci, dzikich bestiach rozrywających podróżnych i szalonych sektach wzywających do zasilenia ich szeregów. Na tle wcześniej wspomnianych wydarzeń, platforma wydaje się być rajem na ziemi. Tak też myślą wszyscy naznaczeni. Podczas podróży, zrywa się potężny sztorm, kilka osób traci życie, trafiając w paszcze czarnych fal. Kiedy cudem, nienaruszony statek dopływa do Świątyni, ludzie w płaszczach zaczynają obłąkańczo dziękować swojemu mrocznemu patronowi.

5. Rozwiązanie akcji. Więzienie ciała.

Scenografia

Ludzie z bronią czekający na platformie, kajdany krępujące ręce i nogi, śliska powierzchnia, dziwne urządzenia w tle, grupa trafiająca do więzienia.

Wydarzenia

Protagoniści zamiast dołączyć do kapłanów w zdobionych, powłóczystych szatach, stają się ich więźniami. Po opuszczeniu pokładu, trafiają do specjalnie przygotowanego więzienia. W pomieszczeniu, panują ciężkie warunki. Osadzeni dzielą miejsce z ludźmi z pozostałych osad, a także z trupami osób, które nie przetrwały trudnego pobytu w areszcie na wodzie. Nocami słychać uderzenia fal o platformę. Wszyscy, którzy nie postradali jeszcze zmysłów, myślą tylko o przetrwaniu i ucieczce. Zwłaszcza, że nie wiedzą, jaki los ma ich spotkać.

6. Finał. Zjednoczeni z bóstwem.

Scenografia

Hala na platformie, na środku pomieszczenia, umieszczona szalona, metaliczna maszyneria nie z tego świata, w jej okowach upadły bóg wyciągnięty z dna Zatoki, ludzie wrzucani żywcem do maszyny, która rekonstruuje ciało Istoty z Gwiazd.

Wydarzenia

Urządzenie odbudowuje masę Przybysza. Kapłani odprawiają rytualne modły. Oszukani, prowadzeni są w kilkuosobowych grupach do maszyny. To ostatnia szansa, aby uciec i nie zjednoczyć się z bóstwem. Na drodze do wolności, stoją dobrze uzbrojeni strażnicy. Odpowiednim pomysłem może okazać się zniszczenie piekielnej maszynerii. Co w znaczny sposób odciągnęłoby uwagę od uciekinierów, o ile ci wcześniej nie oszaleli, widząc Obcą Istotę.

7. Epilog. Przez Czarne Zwierciadło.

Scenografia

Elementy platformy dryfujące na wodzie, zamieszanie na obiekcie, dźwięk rozginanego metalu.

Wydarzenia

W tle, słychać szybkie bębny, nawiązujące do wcześniejszej sceny z namaszczeniem. Ucieczka Protagonistów i zniszczenie maszyny mocno zmieni sytuację w regionie. Sekta utraci władzę i wpływy. Okoliczne osady spróbują się uniezależnić od centralnego ośrodka. Może to doprowadzić do walk o przejęcie kontroli nad upadającym tworem politycznym. Czy Postacie Graczy zostaną uznane za Bohaterów? Zapewne nie przez wszystkich. W przypadku, gdyby się im nie powiodło, upadły bóg powstanie i zacznie pustoszyć ziemię. Niewiadomą pozostaje, czy sposób w jaki pojawił się na planecie, był jedynie wynikiem niekompetencji przywołujących go kultystów, czy też został ciśnięty przez Azathotha na Ziemię, niczym kamień wrzucony do wody ręką dziecka… Widać potężnie wzburzoną taflę, w miejscu, gdzie wcześniej znajdowała się platforma. Czarne Lustro Wody pęka, otwierając drogę z głębi nienazwanym bluźnierstwom… Ciemne zacieki powoli zasnuwają obraz…

Czarne Tło…

Muzyka…

Napisy Końcowe…

RPG - PAPIEROWE RPG - GRY FABULARNE - Apokalipsa Spełniona: Czas Cthulhu - Scenariusz RPG - "Kontinuum zagłady" - Autor: Arkadiusz RYGIEL

Tekst pierwotnie został opublikowany na witrynie zewcthulhu.pl

Arkadiusz RYGIEL

"Kontinuum zagłady"

Przedmowa

Poniższy tekst, to scenariusz filmowej sesji w konwencji horroru, rozgrywający się w realiach Settingu Apokalipsa Spełniona: Czas Cthulhu autorstwa Pawła „Chimery” Cybuli.

Ilustracje: Piotr RYGIEL

W grupie siła, czyli kilka słów o Bohaterach

Protagoniści w opisywanym skrypcie, przynależą do zwartej organizacyjnie społeczności. Ma to istotny związek, chociażby ze względu na okoliczności w jakich ma miejsce akcja. Grupa zwiększa możliwości na przeżycie, ludzie wspólnie dzielą się swoimi doświadczeniami i wspomagają w chwilach próby. Oczywistością są również konflikty i antypatie. Odejście, czy wykluczenie to jedna z największych kar, jakie mogą spotkać człowieka w czasach, gdy niezrozumiałe Istoty z Mitów zaczęły wędrować po ziemi. Uczestnictwo w życiu społeczności zobowiązuje, z jednej strony zapewnia bezpieczeństwo, z drugiej narzuca określone normy, zwyczaje i obowiązki. Przechodząc do strony czysto technicznej, niech każdy z Graczy stworzy kilka charakterystycznych Postaci Tła, przynależących do grupy, które ubarwią i wzbogacą rozgrywkę.

Konflikt. Działalność Kościoła Ostatniej Godziny.

Postapokaliptyczny Londyn. Bohaterowie przystępują do związku wyznaniowego, mającego na celu zatrzymać Zegar Zagłady, a wraz z nim nadejście Wielkiego Cthulhu. Pastor Benjamin Beckett na łożu śmierci wyznacza jednego z Bohaterów na swojego następcę. W gorączce, opowiada o konieczności wysadzenie Big Bena, co według zniekształconego „Anioła”, który miał do niego przemówić, ma zapobiec Końcowi Świata. Protagoniści stają przed koniecznością dokonania wyboru, czy wskazana droga jest jedyną słuszną dla Wędrownego Kościoła. Od czasu śmierci dawnego, charyzmatycznego przywódcy, wybrany przez niego człowiek, zaczyna śnić ten sam sen.

Sceny utrzymane w zgniłozielonej kolorystyce.

1. Prolog. Ostatnia godzina.

Scenografia

Świat pokryty szlamem, odwiedzane osady w okolicach Londynu, o zróżnicowanym zaawansowaniu technologicznym. W jednym miejscu epoka kamienia, w innym realia broni palnej i zdyscyplinowanej hierarchii. Powracające, stare funkcje dla rządzenia nowopowstałymi tworami politycznymi: prezydenci, burmistrzowie, przewodniczący, starsi. Raz przebiegli starcy, innym razem agresywna, buńczuczna młodzież.

Wydarzenia

Słychać Zegar… W jednej z osad, Bohaterowie jako mieszkańcy lub podróżni, spotkali się z Kościołem Ostatniej Godziny. Równie dobrze każdy z nich, mógł być wtedy w innym miejscu, a Kościół do niego zawitał. Zaimponował im poziom organizacji, jakim mógł pochwalić się Związek, przy braku wyróżnienia grupy duchownych, z centralną postacią Pastora. Organizacja, podział ról, dostęp do broni i leków, zrobił swoje, a może to był dziwny głos, czy też intuicja. W trakcie tego wątku, Bohaterowie tłuką w okutych butach zegarki, które wcześniej posiadali, na znak przystąpienia do Kościoła. Potłuczone szkło uderza w obiektyw kamery. Sekwencja ujęć, pokazująca niszczone różne czasomierze.

2. Zawiązanie akcji. Retrospekcja. Na gruzach starego świata.

Scenografia

Zniszczona Anglia, miasta w gruzach, będące jedynie cieniami swojej dawnej świetności, zróżnicowane struktury społeczne powstałe po wtargnięciu Bluźnierczych Istot z Innego Świata, ludzie ukrywający się w szkieletach miast, odmienności w sposobie myślenia i ubiorze, nowy porządek dawnego świata, rodzący się pośród padliny, chorób, szaleństwa i śmierci.

Wydarzenia

Ujęcie na buty, które niszczyły zegarki. Montaż skojarzeniowy do poprzedniego wątku. Bohaterowie są mieszkańcami tego bezlitosnego świata. W tej scenie, każdy z nich inaczej postrzega obecną sytuację. Ktoś może chce jedynie przetrwać, następny, budować wszystko od nowa, a kolejny, dobrze się zabawić przed nieuniknionym końcem. Może, któryś z nich jest Człowiekiem Drogi, którego jedynym przyjacielem jest wysłużony motocykl. Za każdym stoi inna historia. Na tym etapie, Gracze powinni naświetlić przeszłość Protagonistów, ze szczególnym uwzględnieniem momentu przełomowego, który sprawił, że przystąpili do Kościoła. Możliwe, że za wyborem stoi kobieta lub mężczyzna nieobojętni danej postaci lub zwykła kalkulacja związana z większą szansą na przeżycie w tych nowych, strasznych realiach. Rozgrywana sekwencja ma na celu pokazać zróżnicowanie środowisk z jakich pochodzą Postacie Graczy oraz ich wpływ na kształtowane zachowania i motywacje.

3. Rozwój akcji. Blisko światła.

Scenografia

Praca w ramach społeczności, rozstawianie noclegu, szycie ubrań, zdobywanie pożywienia, handel w drodze prowadzony z kupcami i innymi nomadycznymi społecznościami, ciągła ucieczka, szukanie schronienia, roztaczana opieka nad rannymi i chorymi, dzieląca ludzi nieufność, łączące ich uczucia i emocje, rozładowywanie napięć wewnątrz grupy, zawiązujące się frakcje.

Wydarzenia

Protagoniści są córkami i synami Kościoła Ostatniej Godziny od długiego czasu, którego sami nie mierzą. Z różnym skutkiem, zdobywają pozycje w wewnętrznej hierarchii, opartej na autorytecie. Być może jeden z nich potrafi odczytywać księgę zapisaną w nieznanym nikomu języku. Możliwe, że inny jest lekarzem, a następny, potrafi zapewnić im po porostu bezpieczeństwo, wyszukując niezagrożone miejsca. Każdy z nich ma zadatki na lidera, który mógłby po śmierci Pastora, poprowadzić grupę.

4. Punkt kulminacyjny. Skok na miarę życia.

Scenografia

Bebechy zniszczonej aglomeracji, wystające z murów pręty, dziwne znaki wymalowane krwią na murach, ludzie żerujący niczym robaki na trupie miasta, Montaż skojarzeniowy muchy pożywiające się truchłem nieznanej istoty, która stała się ofiarą czegoś znacznie większego.

Wydarzenia

Benjamin Beckett choruje od dłuższego czasu. Ma gorączkę i mówi przez sen. Pewnego dnia, organizuje spotkanie, na które zaprasza Postacie Graczy. Naznacza na swojego następcę tę osobę, która odnosiła największe sukcesy w ramach swojej funkcji w społeczności. Kiedy jedni są zawiedzeni, a wybrany ma głowę pełną myśli, zebrani widzą po raz ostatni obłąkaną twarz Pastora, który z szaleńczym uśmiechem rzuca się z wysokiego, zrujnowanego budynku wprost na wystające, zardzewiałe pręty. Wierni, zgromadzeni u podnóża budynku, zaczynają łapczywie podstawiać naczynia, aby jego święta krew nie uciekła do ziemi.

5. Rozwiązanie akcji. Daleka droga.

Scenografia

Grupa ludzi stojąca nad wielkim lejem, do środka, na linie, opuszczany jest człowiek, mowa nowego Pastora do zgromadzonych.

Wydarzenia

Społeczność w ten sposób zostawia zamachowca, który chciał pozbyć się następcy Becketta. W Kościele Ostatniej Godziny, dochodzi do podziałów, które wprowadzają zamieszanie i niepokój. Są ludzie, którzy szepczą, że tamtego dnia, w którym było spotkanie, Protagoniści zrzucili Pastora z dachu budynku. Dla nich, liderem, jest młody syn Pastora, Reynold, którym naprawdę chcieliby manipulować. Pozycja nowego przywódcy chwieje się w posadach, niczym domek z kart. Ma on jednak plany narysowane przez Becketta, pokazujące jak dostać się do Big Bena, a ze snów zna formułę niezbędnego rytuału.

6. Finał. W pułapce czasu.

Scenografia

Teren w pobliżu Wieży Zegarowej, zatrzymany czas, dziwne uczucie poruszania się w zastałej przestrzeni.

Wydarzenia

Jeśli zwyciężyła koncepcja kontynuowania dzieła Becketta, Bohaterowie trafiają do Londynu. Tam także, wywołują niemałą sensację. Miejscowe „władze” złożone ze splugawionych kapłanów, chcą się z nimi ułożyć, żeby „kupić” trochę istnień dla swoich panów. Niezależnie od rokowań, same targi są niepokojące i nie z tego świata. Po odprawieniu rytuału z księgi Becketta, i późniejszym, pomyślnym zniszczeniu Wieży Zegarowej, czas dla całego miasta się zatrzyma, zamykając wszystkich w nieruchomej sferze, gdzie ludzie i zwierzęta będą jedynymi przemieszczającymi się istotami, pozostałe elementy świata pozostaną całkowicie statyczne. A Protagonistów w „nowym świecie” powita nieruchome niebo i woda, jak z obrazka.

7. Epilog. Nowe ogniwo Kosmicznego Zegara.

Scenografia

Ludzie snujący się po ulicach Zatrzymanego Miasta, które jest kulą trzymaną w ręku przez Oślizgłą Istotę. Szaleństwo wędrowców odbijające się w oku stwora, które jest niczym słońce, gdy się otwiera. Bezsilność ogarniająca umysły i mięśnie.

Wydarzenia

Bohaterowie zostali w ten sposób zabawką w świecie, z którego nie mogą uciec. Gdzie czas nie upływa. Pozostaną teraz więźniami własnych wyborów. Stając się częścią mechanizmu Zegara. Mają nadzieję, że to wszystko to jeden wielki, zły sen, a żadnej Apokalipsy nie było. Tylko, że ze snu można się obudzić… Londyn znika z mapy świata, ginąc poza czasem i przestrzenią. Oślizgły Zegarmistrz wkłada kolejne ogniwo zasilające chronometr. Tym razem, ktoś budzi się w okolicach Paryża. Zniekształconym „Aniołem” jest jeden z Bohaterów Graczy. Każdej nocy, mówi o konieczności zniszczenia Obelisku z Luksoru, na Placu Zgody. Pozbycie się zegara słonecznego ma zatrzymać Koniec Świata. Przewodnik spogląda na swoich ludzi, zna słowa rytuału… Słychać Zegar…

Czarne Tło…

Muzyka…

Napisy Końcowe…