RPG - PAPIEROWE RPG - GRY FABULARNE - Wideo RPG - Scenariusz RPG - "Chrom w duszę słodką truciznę tłoczy" - Autor: Arkadiusz RYGIEL

Ilustracja: Piotr RYGIEL

Wideo RPG "Chrom w duszę słodką truciznę tłoczy"

Konwencja: akcja, cyberpunk

Przykładowe elementy ikoniczne (ikony) dla konwencji:

- zimno cybernetycznych rozszerzeń kontrastujące z ciepłem ciała;

- ludzie przyodziewający kolorowe, ekstrawaganckie stroje upodabniające ich do pstrokatych ptaków;

- ogromne korporacje władające umysłami i sercami milionów;

- świat będący wielkim poligonem w starciu pomiędzy tym co "stare" i "nowe";

- szerzący się terroryzm objawiający się w działalności Antyaugmentacyjnego Ruchu Wyzwolenia – ARW i innych organizacji, dążących do zachowania czystości ciała;

- "kablarze" – ludzie udoskonaleni dzięki technologicznym wszczepom;

- uporządkowany świat, który pogrąża się w coraz większym "chaosie", gdzieś pomiędzy tym wszystkim Bohaterowie Graczy...

Przyszłość. Wielkie miasta połączone informacyjnymi sieciami. Zgiełk. Natłok wiadomości. Reklamy. Ule świateł, stali i betonu.

CEO TechMed Corporation – firmy zajmującej się nowoczesnymi, medycznymi technologiami – pan Tanaka przebywa na urlopie w jednym z górskich kurortów z dala od polityki przedsiębiorstwa i wielkich spraw. Gracze wcielają się w jego ochroniarzy. Sielanka trwa w najlepsze do czasu burzy.

Ktoś blokuje kolej linową i odcina zasilanie w całym obiekcie. Wkrótce później zostaje wysadzony śmigłowiec, którym przybył szef korporacji wraz z obstawą. W tym miejscu budujemy atmosferę osamotnienia, domysłów i zagrożenia.

Tanaka osobiście nadzoruje projekt wprowadzenia na rynek tanich wszczepów dedykowanych dla wszystkich. Korporacja Medoc uważa, że taki ruch zepsuje rynek i drastycznie obniży cenę ich produktów. Wielokrotne negocjacje nie przynoszą żadnych ustępstw ze strony twardego człowieka jakim jest pan Tanaka. Pozostaje więc rozwiązanie siłowe.

Medoc wysyła siedmioosobowy zespół płatnych zbirów, którzy pod przebraniem terrorystów z Antyaugmentacyjnego Ruch Wyzwolenia – ARW mają za zadanie wyeliminowanie CEO TechMedu oraz wykonanie pozoracji świadczącej o sprawstwie ludzi walczących o czystość ciała.

W przypadku, gdy pan Tanaka zachowa życie, jako idealista nie będzie dążył odwetu. Pojawi się propozycja skierowana do Bohaterów Graczy, aby zdradzili swojego pana. Protagoniści kuszeni będą pieniędzmi, drogimi wszczepami i możliwością zdobycia wysoko postawionych przyjaciół. Ale jaka jest pewność, że ktoś kto zdradził raz, nie zrobi tego ponownie?

Dla Yojimbo przyszłości honor to rzecz, której nie można wszczepić – trzeba w nią po prostu wierzyć.

Czarne tło...

Muzyka...

Napisy końcowe...

RPG - PAPIEROWE RPG - GRY FABULARNE - Cyberpunk 2020 - Scenariusz RPG - "Jimmy's Juice" - Autor: Arkadiusz RYGIEL

Wstępniak

Poniżej scenariusz filmowej sesji Cyberpunka 2020, który miałem przyjemność prowadzić na tegorocznym Falkonie w ramach NERDa. Życzę miłej lektury.

„Jimmy’s Juice”

Gatunek: Dramat akcji w estetyce Cyberpunka

Czas: 3 godziny

Konflikt. Sokowirówka.

Jest krótko po Wojnie w Ameryce Południowej. Porucznik Jack „Buba” Molotov (Mariusz) staje przed sądem za domniemany handel bronią, głównie za sprawą swojego, zastraszonego podkomendnego z 2 plutonu kompanii C „Charlie”, szeregowego Kenny’ego Kinnarda. Sprawą niesłusznie oskarżonego, zajmuje się niezależna dziennikarka Sevilla Ledothier (Daria), niegdyś pracująca dla skorumpowanego, medialnego koncernu Virtual Voice. Pomaga jej netrunner Brian „Virgin” Glass (Percy). W międzyczasie, do wielkiej trasy koncertowej przygotowuje się gwiazda elektrycznych skrzypiec Jimmy Silverfang (Kenji).  

Sceny utrzymane w zróżnicowanej kolorystyce, jasne, ciepłe barwy dominujące w przedstawieniu bogatej, bezpiecznej dzielnicy korporacyjnej, ciemne przy wizualizacjach brudnych, niebezpiecznych miejsc.

Napisy Początkowe…

Napis na Czarnym Tle

„… I don’t like juice, Jimmy’s juice…”.

- Słowa piosenki Silverfanga

0. Czołówka. Przerwa na reklamy.

Otwarcie przedstawia sztuczną do granic możliwości reklamę soku, w której kiepski aktor z wystudiowaną dykcją zachwala niesamowite walory smakowe prezentowanego napoju. Na ekranie pojawia się mżawienie…

1. Prolog. Retrospekcja. Bombowych wspomnień żar.

Scenografia

Lato, panorama metropolii, ogrom miasta, ul świateł, pojazdy powietrzne przemykające pomiędzy wieżowcami niczym pszczoły, mrowie samochodów na zatłoczonych ulicach, kolorowe reklamy natarczywie zachęcające do zakupów, ludzie na wielopoziomowych chodnikach zjednoczeni z technologią, kontrasty pomiędzy dzielnicami administracyjną i korporacyjna, a Slumsami, po pojedynczych ujęciach efekt przewijania dla podkreślenia upływającego czasu, przeniesienie akcji, zakład karny, biała cela pilnie strzeżonego więźnia, elektroniczny system zabezpieczeń, człowiek w pomarańczowym stroju ze skutymi rękoma i nogami siedzący na pryczy, zasadniczy i nieugięty strażnik Hos Johnson w idealnie wypastowanych butach, gaszący kilkoma punktowymi ruchami papierosa, o metalowy pręt z zasuwanej kraty, spadający w zwolnionym czasie żar, widok uruchamiający wspomnienia z boju, a wraz z nimi obrazy przypominające głównie o zarzutach napalmu, śmierci i całej wojennej traumie. 

Wydarzenia

Powracają niechronologicznie przez mgłę: twarze, głosy i zdarzenia. Pada deszcz. Jego krople łączą się ze swoimi siostrami na ziemi, spływając obficie po liściach prosto do wilgotnej gleby. Mokną ludzie i sprzęt, w tym fajki. Molotov wraz ze swoim plutonem przemierza kolumbijską dżunglę. Dwóch szperaczy poruszających się na przedzie odnajduje kopaną pułapkę, w dole jeży się od ostrych badyli nasmarowanych fekaliami. Łącznościowiec, kapral Tony Blaim przesyła krótki meldunek do sztabu. Porucznik oznacza miejsce na mapie. Po długim marszu w błocie, oddział dociera do obozu „Crazy Hole” pułkownika Joe Birda. Kilkadziesiąt minut później, na miejscu jest także konwój zaopatrzeniowy, dla potrzeb przemieszczenia którego, jednostka dokonywała rozpoznania. Molotov jest świadkiem, jak podwładni Birda katują więzionych Latynosów. Porucznik zwraca uwagę na tutejsze praktyki, kilka miesięcy później wraca do kraju, gdzie już po zakończeniu działań, stawiane są mu zarzuty sprzedaży broni wrogowi. Sprawa staje się głośna. Za żołnierzem wstawia się jeden ze znanych muzyków, Silverfang, lecz jego głos pozostaje niesłyszany.

2. Zawiązanie akcji. Co wysoki sąd o tym sądzi?

Scenografia

Sala sądowa, Molotov umieszczony w specjalnie zabezpieczonej klatce, opowieść żołnierza, przestrzeń wypełniona dziennikarzami oczekującymi na informacje, jak hieny na łatwo zdobytą padlinę, błyskające flesze, oskarżony tym razem tylko na celowniku kamer i aparatów, momentami obraz pokazywany przez pryzmat obiektywów.

Wydarzenia

Rozprawa przebiega spokojnie, do czasu, kiedy dochodzi do zamieszania przed gmachem. Jimmy Silverfang wraz z ludźmi spontanicznie zbierającymi się w dzielnicy administracyjnej, rozpoczyna protest, podrywając tłumy, jak na każdym ze swoich koncertów. Posiedzenie zostaje przesunięte. Wyznaczana jest kaucja w wysokości stu tysięcy eurodolców. Decyzja sprawia, że oskarżyciel posiłkowy z Ministerstwa Obrony, karierowicz Howard Green z zaczesaną łysiną, w charakterystycznych, okrągłych okularkach ze złotymi oprawkami, zaczyna obficie gotować się w swoim, szykownym garniturku za kilka patoli. Sevilla zdaje sobie sprawę, że człowiek ten posiada silne związki z korporacją Super Juice, której dziwnie zależy na szybkim zakończeniu tej sprawy. Nie wie jednak, jaka jest faktyczna przyczyna takiego rozwoju sytuacji. Dziennikarka obiecuje pomóc Bubie.

3. Rozwój akcji. Niewidzialna ręka netrunneringu.

Scenografia

Zaciemnione pomieszczenie w opuszczonej ruderze, wypełnione najnowszym sprzętem umożliwiającym sprawne korzystanie z Sieci, kłęby kabli wijące się po gołej, betonowej podłodze, papieros spalany w tempie wczytującego się paska postępu, człowiek w lenonkach korzystający z zaawansowanego technologicznie komputera.

Wydarzenia

Virgin od dłuższego czasu śledzi sprawę sądzonego żołnierza. Rozprawę obserwuje korzystając z zamontowanych na sali kamer. Po decyzji o konieczności wpłacenia kaucji, podjętej przez sędziego, włamuje się na korporacyjne konta, wyprowadzając z nich niezauważalne sumy pieniędzy. Następnie, maskuje swoje działania, przerzucając je do innych kosztów. Netrunnerowi udaje się również dotrzeć do dysku osobistego komputera przekupnego sędziego Trevora Roya Wooda, na którym znajduje wykasowany akord zatytułowany imieniem Joe Bird.

4. Punkt kulminacyjny. Zmartwiona fanka.

Scenografia

Night City. Miejsce akcji będzie się zmieniać. Ulica przed więzieniem, sklep z syntetycznym żarciem prowadzony przez chińczyka Peia, pokoje w Hotelu Gold.

Wydarzenia

Jimmy budzi się w swoim pokoju. Dał czadu na wczorajszym koncercie. Alkohol i narkotyki zrobiły jednak swoje. Gdy bierze procha na ból głowy i popija go wódą, dostrzega smugę krwi na podłodze wiodącą do łazienki. W wannie, znajduje się ciało potwornie zmasakrowanej, młodej dziewczyny. Chwilę później, dzwoni telefon. Głos ze słuchawki uprzejmie informuje go, że będzie zmuszony do zareklamowania ICH najnowszego produktu, jeśli jest zainteresowany, ma wsiąść do limuzyny przed budynkiem, prowadzonej przez łysego człowieka. Gwiazdor ma dziesięć minut na podjęcie właściwej decyzji. Wie, że obiekt został już obstawiony przez korporacyjnych drabów ze słuchawkami w uszach. Przez telefon pomaga mu Sevilla, która świadomie napuszcza dziennikarzy na hotel, dla uzyskania chwilowego zamieszania. W tym samym czasie, na miejscu pojawia się Jack z płytą, na której obiecał azjatyckiemu przyjacielowi podpis Jimmy’ego. Obaj uciekają przez zsyp na pościel. W ucieczce pomaga im Virgin, maskując obraz na kamerach oraz zamieniając numery pokojów. W efekcie, łysy korp trafia do lokalu męża zdradzającego żonę, zamiast do pokoju szantażowanego Rockmana. Dzięki dziennikarce, obaj mężczyźni opuszczają zagrożone miejsce w jednym kawałku.  

5. Rozwiązanie akcji. Pościg ulicami Nocnego Miasta.

Scenografia

Mieszkanie kontaktowe w podłej dzielnicy, namierzeni wrogowie korporacji Super Juice, neony miasta migające w szybach wozów, ryk przeciąganych samochodowych silników.

Wydarzenia

Virgin zostaje zlokalizowany podczas próby namierzenia Birda. Korporacja wysyła swoich zbirów, aby schwytali lub zabili ludzi, którzy napsuli im tyle krwi. Podczas pościgu dochodzi do wymiany ognia z pistoletów maszynowych. W wyniku ostrzału, łysol traci panowanie nad kierownicą, uderzając łbem o szybę. Auto wbija się w narożnik jednego z przyulicznych budynków. Jucha miesza się z potłuczonym szkłem, tworząc czerwone kryształki, walające się w kabinie, na masce, chodniku i samej drodze. Od przodu pojazdu, widać białą chmurę i słychać dźwięk uwalniającej się pary, który wkrótce jest uzupełniany przez odgłos obuwia szybko zbliżających się osób, miażdżącego drobne kawałeczki szyby. Protagoniści wyciągają cyngla, jego markowe buty szurają po asfalcie, później wrzucają go do bagażnika. Drugim z rannych zajmują się miejscowe ćpunki w kolorowych, lampkowanych kurtkach, pobici chwilę wcześniej dla zdobycia informacji przez wspomnianych goryli. Bohaterom udaje się zmienić samochód w warsztacie Siergieja, jednego z baronów miejscowego środowiska przestępczego, dobrze znanego Sevilli, ze względu na dawny, acz pamiętny i żarliwy romans.

6. Finał. Żywot człowieka korporacyjnego.

Scenografia

Sezonowy dom muzyka Gregory’ego „Reda” Mighta na prowincji, będącego przyjacielem Jimmy’ego z zespołu, spartański wystrój wnętrz, przesłuchanie schwytanego Solosa.

Wydarzenia

Cynglem korporacji okazuje się Mark Scars, który przez krótki czas służył z Molotovem podczas „Drugiej Wojny Narkotykowej”. Porucznik daje słowo żołnierza, że daruje mu życie, jeśli ten wyzna prawdę na temat brudnych spraw Super Juice. Solo opowiada o tym, że do procesu przeżył tylko Kinnard, ponieważ jako jedyny zgodził się na współpracę. Alan Stone, Tony Blaim, Robert Wizz oraz Second Jack musieli w tej sytuacji umrzeć tragicznie lub zaginąć w niewyjaśnionych okolicznościach. Całą sprawę nieszczęśliwie życiem przypłaciła także dziewczyna ostatniego z nich, Vicky, zajmująca się netrunneringiem, którą wzięto za sieciowego przeciwnika o nicku Virgin. Skruszony zabójca wspomina ponadto o Birdzie, który pacyfikował strajki robotników z przetwórni Super Juice w Ameryce Łacińskiej. Po wojnie, został ekspertem do spraw bezpieczeństwa w korporacji.

7. Epilog. Medialne trzęsienie ziemi.

Scenografia

Night City, miejsce akcji będzie się zmieniać, prowincjonalne miasteczko Santa Maria w Kolumbii.

Wydarzenia

Bohaterowie decydują się na ujawnienie zgromadzonej wiedzy. Chcąc pominąć oficjalny kanał dystrybucyjny jakim jest Virtual Voice, decydują się na samodzielne rozpowszechnienie wszystkich, pozyskanych rewelacji. Virgin przejmuje czasową kontrolę nad telebimami w mieście, za pomocą których pokazuje światu prawdziwą twarz Super Juice. Po sprawie, Sevilli i Bubie udaje się uzyskać ogromne odszkodowanie od koncernu. Jimmy ścina włosy, przywdziewa garnitur i zakłada stowarzyszenie walczące na rzecz osób poszkodowanych przez korporację. Jack odnajduje Birda w motelu w miasteczku Santa Maria. Wpada do jego pokoju, gdy ten składa koszulę i strzela mu prosto w serce ze słowami „to za chłopaków!”.

8. Zakończenie. Zepsuty aparat myślowy.

Mark siedzi na werandzie letniego domku nad pięknym, morskim brzegiem. Opowieść kończy naprzemienny montaż: Azjata Pei wkłada do odtwarzacza płytę podpisaną przez swojego, ulubionego artystę Silverfanga. W tle, słychać kawałek zatytułowany „Jimmy’s Juice”. Akcja przenosi się nad wybrzeże. Nadal słychać ten sam utwór. Scars popija Whiskey i spogląda na zdjęcie, następnie bierze ze stolika broń i strzela sobie w łeb. Jego krew znaczy jeden z drewnianych słupów podtrzymujących dach. Fotografia upada na ziemię. Następuje zbliżenie. Obraz przedstawia uśmiechniętych ludzi w mundurach: Alana Stonea, Tony’ego Blaima, Roberta Wizza, Second Jack’a, Molotova i Scarsa kąpiących się w kadzi z sokiem pomarańczowym podczas konfliktu południowoamerykańskiego…

Czarne Tło…

Latynoska Muzyka…

Napisy Końcowe…

Serdeczne podziękowania dla Darii, Kenji’ego, Mariusza i Percy’ego, bez których ten scenariusz nie powstałby w takim kształcie, a także dla mojej, starej ekipy: Hódego (Reporter John Kovalsky), Whitlowa (Rockman Jimmy „Aurelio” Fragles), Timona (Netrunner Oskar „Virgin”), Kudłatego (Porucznik Jeffrey „Dirty Django” Bowler), Czarnego (Kapral Eddy „Łodyga” Statham).

RPG - PAPIEROWE RPG - GRY FABULARNE - Cyberpunk 2020 - Scenariusz RPG - "Niewygodny człowiek" - Autor: Arkadiusz RYGIEL

Przedmowa 

Poniżej, scenariusz filmowej sesji Cyberpunka 2020, czyli nekromancja systemowa w czystej postaci :-D Rodzajowy powrót do przeszłości, w kontekście gry z przeszłości o przyszłości :-D Życzę miłej lektury.  

„Niewygodny Człowiek”

Konflikt. Człowiek, który musi umrzeć.

W Night City, dochodzi do walki na szczytach władzy. Krwawa rywalizacja pomiędzy Guntechem i Weaponcorpem trwa. Eskalacja następuje, gdy dyrektor departamentu bezpieczeństwa publicznego Robert Hudson, dowiaduje się, że jego syn Brian utracił menadżerskie stanowisko w Guntechu. Trwa przetarg na dozbrojenie służb porządkowych. Dyrektor ma zamiar zerwać wcześniej zawarty kontrakt z Guntechem, i wybrać droższą ofertę Weaponcorpu. Dzieląc się tą informacją, ze swoim przyjacielem i zastępcą Colinem Otisem, wydaje na siebie wyrok śmierci, podpisany przez pomocnika na pensji Guntechu. Zastępca ma liczne powiązania w wydziale wewnętrznym policji, i to właśnie on ma zorganizować zamach na niewygodnego dyrektora.  

Role

W scenariuszu, pojawiają się dwie role skorumpowanych policjantów, umoczonych po uszy w skomplikowanym bagnie brudnych spraw, niejasnych zależności i przysług. Kolejna rola to szef gangu motocyklowego Hells Patriots. Ostatnią funkcją w fabule jest Solo, wolny strzelec pracujący na swoją reputację, samotny myśliwy w miejskiej dżungli.  

Napisy Początkowe…

Napis na Czarnym Tle

„…Nasze życie jest jak pieprzona kreskówka – krótkie i kolorowe…”.

- Chrom, Solo  

0. Czołówka. Początek kreskówki.

Wejściówka przedstawia rozpoczynającą się kreskówkę. Po zakończonych napisach początkowych, widać obraz z perspektywy pomieszczenia, w którym stoi telewizor. W tym miejscu, przechodzimy do sceny z prologu „Styl ponad wszystko”.

1. Prolog. Styl ponad wszystko.

Scenografia

Squat w Slumsach, zasłonięte okna, gdzieniegdzie promienie słońca przedzierające się przez czarne folie, pomieszczenie w górnych partiach budynku, zadymiona przestrzeń, słychać włączony telewizor, na którym leci kreskówka.

Wydarzenia

Przed telewizorem, siedzi Solo Chrom, i czyści swoją tytularnie chromowaną spluwę, której zawdzięcza pseudonim artystyczny. Jego twarz odbija się w gnacie. Na stole, syntetyczne żarcie i alkohol. W popielniczce, dogasa papieros, leniwie uwalniając tytoniowy dym. Wkrótce później, zjawia się szef gangu motocyklowego, nazywany Prezydentem, wraz ze swoim zastępcą Wiceprezydentem. Dogadują szczegóły przyszłej roboty, po czym opuszczają budynek. Powoli, każdy zaczyna liczyć przyszłe zyski. Całą sprawę nagrał Heroinowy Ali, i według relacji nie był na haju, co rzadko mu się zdarza, więc sprawa powinna być czysta, przy tak dużej dozie wyrzeczeń.  

2. Zawiązanie akcji. Symfonia miasta.

Scenografia

Brudne ulice miasta, Slumsy, narkomani i prostytutki przeplatający się w krajobrazie z szemranymi typami, światła ulicznych latarni odbijające się w szybach wozów, przekrój kabla, wizualizacja dźwięków, w tle Chilloutowa muzyka wdzierająca się do środka auta, dymiący papieros, krzywe uśmiechy, ciemne okulary i szykowne garnitury.

Wydarzenia

Carter i Lips słyszą wezwanie przez policyjne radio, dyspozytor kieruje ich na miejsce obrabowanego banku. Na miejscu, zastają zastrzelonych ochroniarzy i osoby postronne, wokół kordon utworzony z taśm i gapiów. Migają światła na radiowozach, spisywane są zeznania naocznych świadków, ludzie okazują zróżnicowane zachowania po napadzie. Miejsce oblepione jest przez wszędobylskich reporterów. Gruby sierżant pączkiem i kawą wita gliniarzy. Funkcjonariusze są na pełnym luzie, chociaż nic nie brali. Sytuacja jest jasna, wywiad informował o tym, że może dojść do skoku, ale oni pozwolili na całe zdarzenie, aby mieć frajerów z ulicy, którzy nie będą mieli wyjścia, i przystaną na ich warunki, co do ważniejszej sprawy. Miało być czysto, szybko i sprawnie, bez żadnych trupów, ale jak widać nie wyszło. Dlaczego w tym cholernym mieście, każda prosta robota kończy się strzelaniną w O.K. Corralu, nie odpowie nawet najlepszy Solo. Zresztą, oni zajmują się poważniejszymi sprawami, a do takich robót trafiają partacze – ludzie z chałupniczym zapędem do zabijania, nie należący do cechu, których biura mieszczą się w miejskich kartonach.  

3. Rozwój akcji. Retrospekcja. Bankowa kabała.

Scenografia

Postrzelane ściany, rozmazany obraz widziany przez pot wdzierający się do oczu, krzyki rannych, umierających na chodniku, wyrwa w ścianie, gruz, pył, krew uciekająca z bandyty, niczym z postrzelonego zwierza, ryk silników motocyklowych, człowiek w płaszczu uciekający przez zaułki z workiem pieniędzy. 

Wydarzenia

Wszystko miało pójść jak z płatka, ochroniarze mieli poddać się bez nadmiernego kowbojstwa, kasjerki oddać szmal, a samochód odpalić. MIAŁO!. Bo, teraz, to wszystko BYŁO nieistotne. Ktoś sypnął na sto pięćdziesiąt, a może i na więcej, bo trzeba byłoby tę kasę policzyć. Chrom biegł z workiem pieniędzy, niczym Hasselhoff w Słonecznym Patrolu, miał też chęć pogadać poważnie ze swoim samochodem, jak wyżej wspomniany aktor w Nieustraszonym. Teraz, ważne było, żeby nawiać, bo kiedy pojawiają się trupy, w grę wchodzi kara śmierci, a on był jeszcze młody, i chciał przenieść się ze swojego kartonu do trochę lepszej dzielnicy.

Nomadzi z Hells Patriots mknęli jak dzicy, uciekając przed radiowozami. Raptem kilku, udało się wyrwać z zasadzki, łącznie z Prezydentem. Wszystko miało pójść jak z płatka, ale kiedy Psycho D odstrzelił łeb jakiemuś Białemu Kołnierzykowi, który nie znał hymnu, cała akcja zaczęła przypominać zepsuty Domino Day.  

4. Punkt kulminacyjny. Grupa specjalna puka zawsze raz. 

Scenografia

Drzwi do mieszkania rozwalone taranem, pospani i naćpani motocykliści śpiący po mieszkaniu, góra koksu na stole, kasa z napadu, Solo jedzący płatki i oglądający kreskówkę, ludzie w czarnych mundurach i kominiarkach uzbrojeni po zęby, wyłaniający się z dymu, bezcenny widok zatrzymanego mordercy z łyżką w ręku.

Wydarzenia

Wszyscy członkowie gangu i zabójca witają się czule z glebą. Po czym, szybko trafiają do nieoznakowanych samochodów osobowych. Gliniarze żegnają się z gośćmi z grupy szturmowej. Wozy zamiast na dołek, ruszają w przeciwnym kierunku…

5. Rozwiązanie akcji. Pod napięciem.

Scenografia

Bezkresne tereny daleko za miastem, linia wysokiego napięcia, wiatr podnoszący piasek z ziemi, ludzie w czarnych okularach i szykownych garniturach, nie wyglądający na gliniarzy.

Wydarzenia

Schwytanym zostaje przedstawiona prosta propozycja, mają sprzątnąć dyrektora Hudsona, a w zamian otrzymają wolność. Część aresztowanych siedzi już w pudle, i to im gliny mają zamiar podbić sprawstwo. Kiedy członkowie gangu zaczynają cwaniakować, Carter bezceremonialnie wyjmuje gnata z tłumikiem, i strzela jednemu z nich w łeb, taka sytuacja powtarza się jeszcze trzy razy, zanim Prezydent dochodzi do słusznych wniosków. Goście wiedzą, że gliny później będą chciały się ich pozbyć, ale nie mając wyjścia, podejmują szaloną grę.  

6. Finał. Szybkie jedzenie bywa zabójcze.

Scenografia

Szykowna restauracja „Kleopatra” w Centrum, ochrona, elegancki wystrój, dyrektor Hudson wraz z synem siedzący przy stole w towarzystwie dwóch goryli ze słuchawkami w uszach, Jazzowa muzyka w tle.

Wydarzenia

Bohaterowie wjeżdżają do Centrum policyjnym wozem, zmieniają samochód, następnie uzbrojeni w długą broń obstawiają teren, i zakładają obserwację, kiedy cel jest na miejscu, Chrom i Prezydent wchodzą do środka w maskach zwierzaków z wcześniej wspominanej kreskówki, otwierają ogień do ochroniarzy i ludzi przy stoliku. Wszystko trwa chwilę, na dodatek, wychodzą z miejsca w jednym kawałku. Kiedy mają się zwijać, słyszą głos syren, o kilka minut za wcześnie… Później, słychać już tylko strzały, ich ciała stają się bezwładne, a wszystko przestaje być już istotne, liczy się tylko ta bezwładność, i uciekające jak para myśli.  

7. Epilog. Kilka prawd z telewizora.

Scenografia

Obraz z telewizora na Squacie, miejsce zamachu na dyrektora Hudsona, restauracja Kleopatra w tle, reporterka podająca wieczorne Newsy.

Wydarzenia

Media przestawiają sytuację w ten sposób, że zamach był najprawdopodobniej odwetem na szefie departamentu bezpieczeństwa publicznego, za rozbicie gangu Hells Patriots. Zamachowcy już więcej nikomu nie będą zagrażać, tak samo jak gang. Następnie, w telewizji leci materiał egzaltujący osobę dyrektora, który jeszcze przed śmiercią, wybrał tańszą i korzystniejszą ofertę Guntechu, i doposażył policję w walce z przestępczością zorganizowaną, lecz sam poległ na służbie. Przejście. Wnętrze samochodu. Dwaj ludzie w szykownych garniturach. Jeden z nich naciska przycisk, włączając radio, słychać tę samą Chilloutową muzykę, co na początku. Zaciemnienie. Przejście.  

8. Zakończenie. Koniec kreskówki.

Zakończenie przedstawia koniec kreskówki, pojawiającej się w czołówce i prologu. Napisy końcowe z kreskówki są napisami końcowymi opowieści, jednak Chilloutowa muzyka pozostaje, budując kontrapunkt.

Czarne Tło…

Muzyka…

Napisy Końcowe…

Posłowie

Serdeczne podziękowania dla Kudłatego, Timona, Whitlowa i Cezara, bez których ten scenariusz nie powstałby w takim kształcie.